Moja droga i kim jestem w swoich oczach
Ojciec trójki dorosłych i dorastających dzieci.
Przez ponad 20. lat prowadziłem jedną z największych szkół jogi w Krakowie.
Długoletni praktyk i nauczyciel jogi.
Pedagog z wykształcenia.
Pasjonat naturalnych metod wsparcia człowieka z dyplomem „Terapii naturalnych” SEE we Wrocławiu.
Praktykuję medytację, mindfulness, jogę, NVC. Współprowadzę męskie spotkania w oparciu o NVC.
Po ukończeniu własnej terapii psychodynamicznej.
Od wczesnej młodości poszukuję odpowiedzi na pytania, jak dobrze żyć.
Pierwszą strategią która była wspierająca w moich poszukiwaniach była praktyka jogi. Była dla mnie ogromnym wsparciem, jak również ludzie których dzięki niej spotkałem.
Od 2004 roku nieustannie praktykuję jogę, medytację oraz techniki oddechowe. Praktykowałem ją u jednych z najlepszych dostępnych nauczycieli naszych czasów. uczyłem się indywidualnie u nauczycieli jak również w uznanych światowych ośrodkach.
Przez klika lat ćwiczyłem po kilka godzin dziennie, a podczas warsztatów nawet po 9 h.
Potem pojawiło się Studium Edukacji Ekologicznej we Wrocławiu, w którym nauczyłem się wielu technik wspierających zdrowie. Kolejnym etapem na drodze poszukiwań stała się terapia.
Kiedy jednak dotarłem i w jodze i w terapii do ściany, zmiany jakie zauważyłem u przyjaciela, zachęciły mnie do sprawdzenia starej szamańskiej metody – ayahuasca. To doświadczenie wywarło bardzo głęboki i korzystny wpływ na mnie.
Wziąłem w niej udział w Czechach i w Peru. Integrowanie tych doświadczeń zajęło mi 6 lat.
Pozwoliło spotkać się ze największymi traumami ale też najpiękniejszą miłością. Potem trafiłem na Komunikację Empatyczną i to nadało strukturę moim działaniom.
Komunikacja empatyczna jest dla mnie praktyczną filozofią, której celem jest odnajdywanie tego, co we mnie żywe, oraz wspieranie w drodze do doświadczenia prawdziwego „Ja”. To rodzaj treningu, podczas którego uczę się bycia w kontakcie ze sobą, drugim człowiekiem i światem. Wzbogacanie życia o jakości takie jak troska o siebie i własne potrzeby, uznawanie potrzeb innych i uwzględnianie ich w swoich działaniach. Stosowanie takich wartości jak empatia/miłość, prawda, odwaga – by każdego dnia stawać się choć odrobinę uważniejszym na to, jaki wpływ mają moje działania na otoczenie i wnosić do świata dary, jakimi zostałem obdarzony. Lubię w tej metodzie prostotę i jasność rozróżnień, które pomagają mi w oddzielaniu tego, co mi służy i wspiera, od tego, co mnie nie wspiera. Cieszę się pięknem i bogactwem wszystkich uczuć bez ich stygmatyzowania, ponieważ wiem, że wskazują na ważne dla mnie potrzeby. Dzięki przyglądaniu się potrzebom, które są przejawem życia, mogę stawać się bliżej siebie i bliżej tych, na których mi zależy.
